عکس یادگاری در صحرای بزرگ لاهیجان
صحرای بزرگ لاهیجان که دیگر وجود ندارد؛ محوطه اى بود مابين بیمارستان ۲۲ آبان تا استخر لاهيجان
. در پس زمينه عكس، درختان تبریزی خیابان اصلی, ساختمان ژاندارمری,دور همی دوستانه : دهه چهل
در این تصویر اقایان : غلام سبکسیر - دکتر کوچکی نیا - عبدالخالق عبد محمودی - رضایی - هاشم کمالی
از فیسبوک اقای دکتر محمد رضا توکلی
فریدونی معلم موسیقی مدارس ابتدایی لاهیجان
لاهیجان : دبستان احمد قوام ( پرورشگاه )
تاسیس 1326
سید نعمت الله توکلی - وکودک کنارش شهروزتوکلی - حسین اصمعی - دکترمحمدرضاحکیم زاده - عیسی ضیائ ظریفی - حسین منجمی (مدیردبستان و پرورشگاه احمدقوام) - سید عیسی میر رازقی - چند تن از خدمه پرورشگاه
از سری اشعار اقای هوشنگ ابتهاج
لب خاموش
امشب به قصه ی دل من گوش می کنی
فردا مرا چو قصه فراموش می کنی
این در همیشه در صدف روزگار نیست
می گویمت ولی توکجا گوش می کنی
دستم نمی رسد که در آغوش گیرمت ای ماه
با که دست در آغوش می کنی
در ساغر تو چیست که با جرعه ی نخست
هشیار و مست را همه مدهوش می کنی
می جوش می زند به دل خم بیا ببین
یادی اگر ز خون سیاووش می کنی
گر گوش می کنی سخنی خوش بگویمت
بهتر ز گوهری که تو در گوش می کنی
جام جهان ز خون دل عاشقان پر است
حرمت نگاه دار اگرش نوش می کنی
سایه چو شمع شعله در افکنده ای به جمع
دیریست که از گردش ایام پس افتاده ام
ای دوست
انگار که مرغی شده ام از نفس افتاده ام
ای دوست
گویند کسی را که کسش نیست نفس در
نفسش نیست
خود را بکنارم برسان از نفس افتاده ام
سروده ای از فروغ فرخزاد
تو آمدی ز دورها و دورها
ز سرزمین عطرها و نورها
نشاندهای مرا کنون به زورقی
ز عاجها، ز ابرها، بلورها
مرا ببر امید دلنواز من
ببر به شهر شعرها و شورها
به راه پر ستاره میکشانیم
فراتر از ستاره مینشانیم
نگاه کن
من از ستاره سوختم
لبالب از ستارگان تب شدم
چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل
ستاره چین برکه های شب شدم
چه دور بود پیش از این زمین ما
به این کبود غرفههای آسمان
کنون به گوش من دوباره میرسد
صدای تو
صدای بال برفی فرشتگان
نگاه کن که من کجا رسیدهام
به کهکشان، به بیکران، به جاودان
کنون که آمدیم تا به اوجها
مرا بشوی با شراب موجها
مرا بپیچ در حریر بوسهات
مرا بخواه در شبان دیر پا
مرا دگر رها مکن
مرا از این ستارهها جدا مکن
